“De Noorder Rondtochten” Vierde dag winter4daagse in de provincie Groningen zondag 27 januari 2013.

 

 

Het is niet te gelóven, maar het is al weer de laatste dag van deze bijzondere vierdaagse.

Om half 6 loopt de wekker af en heb ik Iebele al aan de lijn, die thuis achter de computer zit om het laatste nieuws van de organisatie te bekijken. Het is tot dan héél erg spannend geweest hòe de weersomstandigheden zullen zijn. Er is ijzel voorspeld, maar wààr en wanneer?

Gelukkig blijkt alles mee te vallen en hoeft deze laatste dag niet afgelast te worden!!!!!

En dat is goed nieuws. In de eerste plaats voor de organisatie, maar ook voor ons lopers.

We kunnen dus relaxed ontbijten (al weer het laatste ontbijt, wat vliegen deze dagen om!!) .

Nemen afscheid van onze gastheer en gastvrouw, de familie Sijpkens en gaan deze keer met eigen vervoer naar de start in Winsum.

Er valt lichte regen als we bij de start aankomen. Het is er al een enorme drukte van lopers. Nadat Peter Velthuis ons nog even succes heeft gewenst voor deze laatste dag mogen we vertrekken zodra we het stempel op onze stempelkaart hebben gekregen.

Vol goede moed beginnen we aan de 40 km. lange tocht van vandaag.

Zodra we goed en wel op weg zijn houdt het op met zachtjes regenen en worden de capes en regenjacks aangetrokken. Eerst nog een klein stukje langs het Winsumerdiep en na de bebouwde kom van Winsum langs het Mensingeweersterloopdiep en lopen dan al na een paar kilometer Mensingeweer in, dat ook tijdelijk een andere naam heeft gekregen n.l.: Menswintersfeer. Ook hier weer, ondanks de regen, vuurkorven, lichtjes en een koek en zopie tent, waar warme chocolademelk in een grote ketel boven een vuur hangt (heksenketel). We gaan gelijk maar een beker proeven. Heerlijk! De molen staat hoog te pronken  boven het dorp en het grachtje biedt een schilderachtige aanblik. Overal borden met teksten, die als onderwerp “vuur” hebben gekregen. Heel leuk.

Na Mensingeweer lopen we een stuk langs het Hunsingokanaal, langs een nieuw gemaal “Abel Stok” en komen dan in het dorp Wehe-den Hoorn, waar ik 4 dagen heb gelogeerd. Bij de grote R.K. kerk staat een klooster te verpauperen. Jammer! Midden in het dorp een groot bruin café Café Hoornster Til uit 1684. En even verderop staan een hele rij blauwe busjes met Pools kenteken. Polen werken in de Eemshaven en verblijven hier in groepshotel De Ster.

We zijn het dorp zo weer uit en via een smal pad komen we in Douwen. Hier staat een tent waar gestempeld moet worden. De tent staat op een grasveld en dat begint al aardig modderig te worden. Als we er ’s middags weer komen, is het zó gaan stormen, dat 4 grote, sterke mannen de tent vasthouden, zodat ie niet de lucht ingaat. Al vrij snel daarna zal hij dan ook afgebroken worden. Nu gaat het nog redelijk, alhoewel het stevig waait en de regen bij bakken uit de lucht komt. Ik ben zo stom geweest om m’n regenbroek te vergeten mee te nemen en als we op een gegeven moment aankomen bij manege Winnetou, waar ook weer gestempeld moet worden, kun je m’n broek wel uitwringen. En kòud!!!! Maar dan overkomt me iets heel bijzonders. Carlien, fotografe tijdens deze tocht, biedt mij haar regenbroek aan!!!

Ze zegt, dat ze zelf toch tussendoor in de auto zit en kan ‘m wel missen. Dus hup, kletsnatte broek uit en regenbroek aan. Bij de finish ruilen we wel weer. In één woord: geweldig! We lopen constant tegen de stormachtige wind en de plensregen in naar Zoutkamp.

Als we daar bij de kantine van de ijsbaan aankomen, hebben we er 20 km. opzitten

Daar is ook mijn man inmiddels gearriveerd en zitten we òf aan de snert òf aan de bruine bonensoep. Het is er lekker warm binnen en eigenlijk……….nee, we gààn door! We zùllen deze tocht uitlopen.

 

Opgekikkerd door de soep en de warmte gaat het terug om in Baflo te komen. We lopen door Niekerk met een prachtig klein, wit kerkje. Passeren Ulrum en dan…..voor de 2ekeer vandaag het loodzware, spekgladde pad met sneeuw, nu extra glad geworden door de regen!!!!!

 

Dit komt wel zó op je benen, voeten en knieën aan, dat iedereen blij is als we weer op asfalt staan en de tent zien waar we vanmorgen ook zijn geweest. Maar wie gedacht heeft daar even te kunnen zitten komt bedrogen uit. Het is er veranderd in een modderpoel. Stempelen en gauw maken, dat je wegkomt, want er staat zó’n storm, dat men met de grootste moeite de tent op de grond weet te houden!!

 

Het is gelukkig inmiddels wèl droog geworden en op een bepaald moment breekt zelfs de zon nog even door.

 

Na de kleine buurtschap Lutke Saaxum (ook nog nooit van gehoord) zie ik in de verte Baflo liggen. Het einde is in zicht. Eén kilometer voor Baflo worden we verwelkomd door dames, die ons een glaasje eigen gemaakte glühwein (heerlijk!) aanbieden. We lopen onder het hoog boven ons wapperende spandoek “Badlopen” door en bereiken zo de rand van het dorp.

 

Lopers, die al gefinished zijn, komen ons tegemoetgelopen met op hun hoofd een “Unox-muts”. Dan zijn we aangekomen bij de laatste stempelpost: IJsclub Baflo. Laatste stempel en dan…. krijg ik de prachtige medaille omgehangen door Peter Velthuis zelf.

 

Er wordt geklapt, ik zie mijn man en enorm opgelucht en blij, dat ik er ben, stap ik het dorpshuis binnen, waar al veel lopers zich te goed doen aan een heerlijke stamppot boerenkool of hutspot met een biertje of wijntje. Heerlijk!!!!

 

Ik zie de beide zussen weer met hun oranje mutsen. Ze zijn niet alleen vandaag, maar àlle vier dagen “goed gemutst” geweest. Het is er reuze gezellig en het kost dan ook moeite om afscheid te nemen van iedereen.

 

Het zijn fantastische dagen geweest. Dagen van gezelligheid, saamhorigheid, plezier en genieten. Genieten van het prachtige, winterse Groningse landschap, de mooie dorpen, de leuke hartverwarmende taferelen onderweg, de gastvrije, spontane Grunnigers. Kortom: te veel om op te noemen.

 

Ik ben héél blij, dat ik deze prachtige Winter4daagse mee heb mogen maken!

 

Organisatie: héél erg bedankt voor àlles!!!! Het was fantastisch!!!!

 

Of met de versregels van het Gronings Volklied:

 

“Ain pronkjewail in golden raand

 

Is Grönnen, Stad en Ommelaand”

 

Ik kan nu jullie slogan begrijpen: ER GAAT NIETS BOVEN GRÖNNEN!!!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code