28e Havelter Hunebedden wandeltocht vanuit Darp, 28 maart 2015.

 

Als ik vertrek uit Balk is het prachtig, zonnig weer en denk je: dit belooft dus een prachtige wandeldag te worden en je gaat onwillekeurig twijfelen aan het weerbericht en de buienradar. Tòch maar voor de zekerheid paraplu meegenomen (om te kunnen blijven fotograferen!!!). En dat blijkt later op de dag niet vergeefs te zijn geweest. Maar goed, eerst is het nog genieten van de rit naar Darp, waar ik rond half 9 aankom, tegelijk met Anne en Annie.  Eenmaal binnen in Theehuis ‘t Hunebed om me in te schrijven ben ik blij verrast om Berend en Francis en Louis en Cella te zien. Liana en Desiree, waar ik mee heb afgesproken, zijn er nog niet, dus genoeg tijd om even aan de koffie te gaan. Niet veel later zijn ze er en gaan we zo rond 10 over 9 op pad.

De startlokatie ligt buiten het dorp Darp. Darp is de Drentse benaming voor dorp. Het is een klein esdorp ten oosten van de Havelterberg. Ten oosten van Darp bestaat het landschap uit essen, ten westen ervan ligt het grote bos- en heidegebied Darperbos, dat een militair oefenterrein van de Landmacht is. Ten noorden van dit gebied ligt op de grens van Drenthe en Overijssel de Johannes Postkazerne, het grootste legerkamp in Noord-Nederland. De kazerne heeft als adres: de Johannes Postweg in Darp. Veel oud-militairen onder de wandelaars, die hier voor hun dienstplicht gelegerd waren,  kennen dit gebied natuurlijk op hun duimpje.

Ooit heeft hier een door de Duitse bezetters  militair vliegveld gelegen ( een z.g. Fliegerhorst), aangelegd in 1942 door verplicht tewerkgestelden. De aanvoer van materiaal vond plaats via de Drentse Hoofdvaart. Het vliegveld heeft echter nooit dienst gedaan, omdat de geallieerden door Drents spionagewerk goed op de hoogte waren. Zo is het vliegveld op 16 en 17 september 1944 door 26 Britse Lancaster bommenwerpers en op 24 maart 1945 door 114 Amerikaanse Boeing B-17 bommenwerpers gebombardeerd. In het huidige natuurgebied zijn er nog steeds bomkraters en andere sporen terug te vinden.

Een paar honderd meter na de start gaan we direct het bos in. Het is heerlijk wandelweer, zon erbij en geen wind. Met z’n vieren,want Tjaltje, die ik wel van gezicht kende, heeft zich bij ons aangesloten. Alleen is maar alleen nietwaar?

Zo worden we op een bepaald moment door een bord gewaarschuwd voor een “levensgevaarlijk”oefenterrein. Vandaag hoeven we echter niet bang te zijn, dat de kogels ons om de oren zullen vliegen. Het is rustig en stil in het bos. Even verderop, tegen de bosrand aan, passeren we een rechte toren. Het is een herinneringsmonument, overblijfsel van een Amerikaanse nucleaire basis. Er hebben stevige betonnen bunkers gestaan en de basis was dubbel omheind. Tussen 1961 en 1992 lagen hier mogelijk nucleaire kernkoppen opgeslagen voor de Nederlandse veldartillerie. (In ‘t Harde was een soortgelijke wapenopslag). De totale kracht van het arsenaal hier op de basis was plm. 80 maal groter dan de bom op Hiroshima!! Alles rondom deze basis vond natuurlijk in het diepste geheim plaats. Er werd door de vredesbeweging veel en vaak geprotesteerd aan de poorten van de basis o.a. door de groepen “Steen wijkt” en de Werkgroep Anti Atoom Koppen Steenwijk (WAAKS).

We passeren dan het plaatsnaambord Havelterberg, maar komen het dorp niet in. Steken de weg over en duiken weer het bos in. Ook hier heeft de regen z’n sporen achtergelaten. Modder en grote plassen op het pad. Na een weg met in de berm allerlei “oefenmateriaal” als touwen, palen en netten, komen we bij landgoed Overcinge, vroeger een schitterend landhuis. Door brand verwoest. Nu een prachtige boerderij met bijgebouwen, een prieel en in de verte een monumentaal toegangshek.

En weer gaat het door het bos. Staan even stil bij een boom, die vol zit met paddestoelen, bewonderen de bermen vol bloempjes en komen Havelte binnen, de Parel van Drenthe genoemd,  voor de “enige” rust tijdens deze tocht. We zijn er wel aan toe om even te zitten en laten ons de soep goed smaken in ‘t Knooppunt. Als we buiten komen, is het gedaan met het mooie weer. Het miezert, dus hijsen we ons maar vast in het plastic, want het zal nog wel erger worden denken we.

Buiten het dorp, aan de Eursingerkerkweg, zien we de kerk voor ons opdoemen. De eerste kapel is gebouwd bovenop het oude heidense heiligdom. In het jaar 1310 is de eerste romaanse kerk gebouwd. Bij de inwijding waren er 2 altaren, één gewijd aan de heilige Clemens (waarnaar de kerk ook is genoemd) en de andere aan de maagd Maria.  In 1410 is de toren gebouwd.

In de toren is het Chamadron ingebouwd, een orgelachtig instrument waarvan de 50 roodkoperen pijpen uit één van de galmgaten gereden kunnen worden. Het Chamadron wordt van de zaterdag voor Pinksteren tot en met de laatste zaterdag van september bespeeld. Van 4 uur tot half 5 een concert, waarna men hierna tot 5 uur het instrument kan bezichtigen.

Dat de kerk buiten het dorp staat, heeft de volgende reden: indertijd was voor de christelijke gemeente ter plaatse de afstand naar hun parochiekerk in Steenwijk erg groot. De bisschop van Utrecht machtigde in het jaar 1309 de deken van Steenwijk en de deken van Drenthe om de bewoners van Hesselte (het oude Darp), Hesselterveen (nu Nijeveen) en Uffelte vergunning te geven voor de bouw van een eigen kerk. Het dorp Havelte bestond toen nog niet. Dus niet als compromis tussen twee dorpen, maar op de plaats waar vroeger een heidense offerplaats was, op een hoge open plaats in het bos, waar de bevolking sinds mensenheugenis gewend was om samen te komen.

We gaan nu het Holtingerveld in, een prachtig natuurgebied met bijzondere planten en dieren. Daarom is het opgenomen in het Europese netwerk van belangrijke natuurgebieden, Natura 2000. Diverse landschappen, diverse beheerders. Een klein deel is b.v. in beheer van het Ministerie van Defensie en in gebruik als militair oefengebied. En dat is te zien!!!

We lopen over brede, mulle zandpaden, waar de rupsvoertuigen diepe sporen hebben achtergelaten, steken zandverstuivingen over, maar hoeven vandaag gelukkig niet zand te happen!

Tot nu toe nog geen hunebed gezien!!!Wèl passeren we grafheuvels, daterend uit de Nieuwe Steentijd. Ook aan een bomkrater, ontstaan in de 2e Wereldoorlog, lopen we voorbij, evenals de “Genieput”.

En dàn….. bijna bij de finish tot slot tòch nog een hunebed. Het is één van de grootste van Nederland op Borger na. Het door de Duitsers afgebroken hunebed t.b.v. de aanleg van het eerder genoemde vliegveld, is weer herbouwd op de oorspronkelijke plaats. Dat kon, omdat er in 1918 tekeningen waren gemaakt, zodat het dus exact kon worden gerecontrueerd.

Nog even en we zijn weer op de Helomaweg en zien de finish. Het terras ligt er troosteloos en verlaten bij. Het regent nog steeds. Binnen is het goed toeven. We melden ons af, ik drink nog wat (Liana en Desiree hebben haast vanwege verplichtingen). Ruim 200 wandelaars hebben deelgenomen aan deze mooie wandeltocht, met dank aan de organisatie en de vrijwilligers!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code