“De Noorder Rondtochten” Tweede dag winter4daagse in de provincie Groningen vrijdag 25 januari 2013.

 

Weer vroeg op vandaag (5.30 uur) en na een heerlijk ontbijt stappen we in de auto van onze gastheer, die ons naar Appingedam (40 min. rijden) brengt, waar gisteren de finish was. De start is in het Gemeentehuis. Even naar toilet, stempelen en we gaan. Het is nog donker als we door Appingedam lopen. Behoorlijk mistig en koud (-7 graden). Albert laat me de hangende keukens boven de gracht zien. Heel bijzonder! Appingedam is trouwens sowieso een heel mooi, oud stadje, waar veel prachtige panden staan. Maar…. we kunnen niet te lang overal staan en fotograferen, want we hebben nog 36 km. voor de boeg. Buiten de stad is de mist nòg dikker en we zien er dan al snel uit als sneeuwpoppen met de rijp op de haren, snor, baard en mutsen!! We lopen langs het Damsterdiep. Mooie huizen aan weerskanten. Onder andere landgoed Ekenstein, waar een uitnodigend bord staat om daar koffie + appelgebak voor €3,95 te gaan gebruiken. Niet duur, maar het is nog te vroeg om al te gaan zitten. We zijn nog maar net op weg. Bovendien komen er vandaag nog veel koek en zopie-tenten en andere rustplekken. Het eerste dorp waar we doorkomen is Wirdum (nee niet Friesland dus, maar in Groningen). Even later gevolgd door Garrelsweer.. Hier leven de mensen erg met ons mee: vlaggen uit en brandende vuurkorven voor de huizen: een warm welkom! Heel leuk! Ook winterse tafereeltjes b.v. met ski’s, sleeën en schaatsen in de bomen. In het dorpshuis Westerheem is de stempelpost en drinken we koffie. Ook hier weer brandende vuurkorven. Een jonge vrouw staat bij zo’n korf ons aan te moedigen. Maar wel met hartzeer, want ze zou ook deze tocht gaan lopen, maar haar dochtertje is ziek, dus helaas geen winter4daagse. Dan ons maar aanmoedigen. Via het dorp Winneweer, steeds langs het Damsterdiep, waar de zon probeert door de mist te breken, komen we in Ten Post. Langs een prachtige witte molen passeren we het bord Ten Post Kröddeburen, waar borden langs de weg ons leiden naar een koek en zopie tent, waar we een typisch Gronings gerecht kunnen proeven: warme poffert met boter en bruine basterdsuiker. Heerlijk! Nog een beker warme chocolademelk erbij en even opgewarmd bij het vuur kunnen wij er wel weer tegen. Het eerste dorp wat we tegenkomen is Lellens (nooit van gehoord), gemeente Ten Boer. Ook hier weer een stempelpost. ’t Proathoeske. Dan gaan we echt het wijde veld in richting Stedum via Peertil (til= brug, dus brug van Peer, waar vroeger tol moest worden betaald aan een boer, die Peer heette). Prachtige vergezichten. Het lijkt af en toe Siberië wel. Koude wind en sneeuw, sneeuw, sneeuw!!! Maar onvoorstelbaar mooi! We lopen langs de Westerwijtwerdermaar en de Stedumermaar. Maar = een kronkelige vaart, kanaal, water. Zo komen we, nog steeds in de mist, bij de ijsbaan, die net buiten het dorp ligt. Heerlijke geuren komen je tegemoet: er worden wafels en crèpes gebakken met daarop  allerlei lekkere dingen. Wij nemen alleen warme chocolademelk, want er stààt me toch een rij te wachten en er wordt steeds 1 pannekoekje gebakken, dus dan weet je het wel. Kost veel te veel tijd. Wij gaan Stedum in en vinden een oude kroeg: Café ’t Oude Raedthuys”. De uitbater is al een aantal jaren geleden gestopt, maar de organisatie heeft hem benaderd om voor één keer deze dag weer open te gaan. Het is er fijn rustig, we kunnen zitten en de snert is overheerlijk!! Om 12.45 uur lopen we Stedum weer uit en gaan richting Middelstum. In de weilanden zijn borden met teksten geplaatst door bewoners van een boerderij verderop, die privé een koek en zopie tent hebben neergezet met warme kwast en warme chocolademelk en stukjes kaas. Lekker. Dan bereiken we Fraamklap (klap=brug). Stempelpost in prachtige kroeg Café Tuitman en het is er een reuze gezellige boel. Maar we hebben nog 11 zware kilometers voor de boeg, dus vertrekken we weer snel over de mooie ophaal brug en volgen het Boterdiep.   Middelstum door en naar Kantens. De mist is er nog steeds, de koude wind wakkert aan. Nog even wat warms drinken in het dorpshuis en dan maken we ons op voor de laatste kilometers. En die zijn zwaar, want we hebben de koude, gure wind tegen en het is een lang, kaal pad. Eindelijk (voor ons gevoel) komen we dan in het dorpje Doodstil  Heeft niets met stil te maken. Hier woonde vroeger een boer Dode, die ook tol hief. Het betekent dus: de brug van Dode, Dodestil en dat is Doodstil geworden in de loop van de geschiedenis. Nu kunnen we Uithuizen, de eindbestemming voor vandaag, zien opdoemen  in de mist en is het eind in zicht! Om 16.40 uur lopen we Uithuizen binnen. Stempelen in een tentje op het marktplein en op onze consumptiebon krijgen we een bal gehakt. Al snel komt onze gastheer ons weer ophalen en zijn we tegen half 6 weer in Wehe-den Hoorn. Weer een prachtige dag met aan het einde nog een aantal zeer pittige kilometers. Als ik op m’n kamer ben, maak ik nog een paar foto’s van het uitzicht dat ik hier heb. De wilgen aan de Hoornse Vaart, waar de schaatstocht De Noorder Rondrit langs komt. En dan in een warm bad en daarna genieten van een heerlijke maaltijd! Wat kàn het leven toch mooi zijn!!!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code