Wandeltocht “Eendracht” Assen, 4 april 2015.

 

 

Het is de 20ste wandeltocht van de Eendracht. We gaan dit meevieren met Cella, de voorzitter van deze vereniging en trouwe wandelaar op allerlei tochten.Vroeg op voor mij. In Oosterwolde ingestapt bij Desiree en Liana en met z’n drieën op naar Assen. Bij het Wielerhome is het dan al een drukte van belang, maar als even later de 40 km.-lopers vertrekken, wordt het een stuk rustiger.

We melden ons bij Cella, die al de nodige drukte achter de rug heeft, maken een kort praatje met haar en gaan dan aan de koffie. Veel bekenden. Altijd weer leuk! We wachten nog op een route van de 15 km., omdat Jolanda dan het eerste stuk met ons op kan lopen. Hillie helemaal blij nu ze wat aan de late kant is, dat ze nog bij ons kan aansluiten. De route gaat langs de rand van Assen en we passeren daarbij het circuit van Assen. Niet alleen duidelijk zichtbaar, maar op deze vroege morgen ook hoorbaar! Steeds is er het geluid van optrekkende, brommende motoren, die w.s. aan het oefenen zijn voor de komende wedstrijden van 17 – 19 april. In de verte het “TT-Landmark” , gemaakt door kunstenaar Rob Schreefel.

De route gaat over in een breed zandpad, waarna we even later via een viaduct de autosnelweg over gaan. Lopen langs een weiland, waarin grote eieren staan met de tekst: haal hier uw paaseieren. Waar dat “hier” betrekking op heeft, is ons niet duidelijk geworden.

Dan arriveren we al snel in de buurtschap Graswijk, waar we op een camping hartelijk welkom worden geheten. En het is op deze rust- en contrôle plaats heel goed toeven. Zowel binnen als buiten kan er koffie worden gedronken. Omdat het nog wat aan de frisse kant is, strijken wij binnen neer.

Na deze rust weer verder. Steken de spoorbaan over tussen twee treinen door en lopen dan een stuk op een modderige zandweg, parallel aan de autosnelweg. Dit keer gaan we onder de weg door, zien weer een plaatsnaambord met een voor mij onbekende buurtschap “Anreep” geheten. Dus……wandeltochten zijn ook vaak heel leerzaam! Even later zijn we weer in Assen. Lopen door een park, waar witte anemoontjes uitbundig staan te bloeien. Zien ineens een prima onderhouden graftombe van de familie van Valkenstyn. Augustinus van Valkenstyn kocht een uit 1634 daterende buitenplaats bij Assen, de havezathe “Vredeveld” in 1842. In het begin van de 19e eeuw woonde hier de gouverneur van Drenthe, mr. Hofstede en beleefde de havezathe grootse tijden met veel hoog bezoek. Met de komst van Augustinus van Valkenstyn veranderde dat. Samen met zijn vrouw Louise Aubry d’Arancey betrok hij de villa, die inmiddels geheel tot woonhuis was verbouwd. Al snel deden de wildste geruchten de ronde over het teruggetrokken levende paar.

Daarbij ging het vooral om de afkomst niet alleen van hem, maar vooral van Louise, zijn vrouw. Ze werd in Utrecht geboren in 1809 en kreeg bij haar doop de achternaam Aubry d’Arancey. Haar moeder, Johanna Hester Smith was hofdame aan het koninklijk hof van Lodewijk Napoleon, de koning van Holland, die ook in de doopakte vermeld staat als peetvader. Hoewel in de annalen vermeld als dochter van Joseph Antonius Louis Aubry d’Arancey, zou zij in werkelijkheid een dochter zijn van Lodewijk Napoleon zelf. Hoe het ook zij, ze ontving haar opvoeding van de hoveling Aubry d’Arancey, die haar ook zijn naam gaf.

Tijdens zijn studie als arts in Utrecht ontmoette Augustinus Louise en24 april 1842 trouwden zij. Het echtpaar bleef kinderloos.

Op 17 januari 1871 overleed Louise en werd begraven in een speciaal voor haar gebouwd grafmonument in de tuin van het landgoed. Augustinus overleed iets meer dan 11 jaar na Louise, op 27 januari 1882. Hij liet het landgoed na aan het armbestuur van

de Rooms-Katholieke parochie in Assen. De graftombe diende goed onderhouden en ongeschonden bewaard te blijven. Het huis werd verhuurd.

Na recente restauratie is gebleken, dat het hier wel degelijk om de laatste rustplaats van het echtpaar Van Valkenstyn gaat.

Het in 1882, door de Asser gieterij vervaardigde grafteken, is een waar pronkstuk van deze gieterij geworden, vol van doodssymboliek, n.l. een aantal karakteristieke doodssymbolen uit de  19e eeuw, zoals: een staartbijtende slang, die een gevleugelde zandloper omvat, geknakte bomen. Daarboven kruislings twee neerwaarts gerichte fakkels met daarop twee gekruiste beenderen met doodshoofd ertussen. Dit alles in een krans van eikenbladeren met helemaal bovenop een Latijns kruis.

De Asser gieterij werd in  1866 opgericht door de heren R. Hunze en A. Braakman. De gieterij was gevestigd aan het Noord-Willemskanaal. Veel van het grafwerk van deze gieterij is ook te vinden in de omgeving van Assen, in het bijzonder op de begraafplaats in Veenhuizen.

Tot 1932 had het huis een vaste bewoner. In de oorlogsjaren werd het nog bewoond, maar daarna overgeleverd aan de elementen, waarna in 1966 besloten werd de ontstane ruïne te slopen. Het terrein er omheen werd ingericht als wandelpark totdat de gemeente Assen de gronden in 1992 definitief in handen kreeg, inclusief het grafmonument. De oprijlaan en de waterpartijen bleven bewaard. In 2001 is de tombe gerestaureerd, waarbij de resten van het echtpaar onaangeroerd zijn gebleven. Het grafteken op de tombe is een bijzonder staaltje van gietijzerkunst, dat, hoewel zo fragiel gegoten, tòch na bijna 125 jaren nog ongeschonden is te bewonderen in het park.

Even hierna gaan we het terrein van voetbalclub Asser Boys op. In de kantine genieten we van heerlijke snert en zijn verrast over de lage prijzen, die hier gehanteerd worden!

Dan maken we ons op voor de laatste kilometers. Heel interessante, want de route gaat nu door het centrum van Assen. We passeren prachtige, statige huizen, het mooie Drents Museum, samengesteld uit diverse schitterende panden, inclusief de voormalige Kloosterkerk. Liana en Desiree moeten af en toe wel even geduld hebben, want wat is hier veel fraais te fotograferen! Héél verrassende gevelsteen uit 1636 met daarop afgebeeld 3 schelpen, in onze beleving echte Camino-schelpen. Zou wel willen weten wat de betekenis van deze gevelsteen is. Op de Brink enkele beelden van kunstenaars. O.a. een wel heel ludieke bank van een boomstam met rugleuningen van antieke stoelen.

We passeren het mooie voormalige Postkantoor, de prachtige Jozefkerk, een z.g. Waterstaatskerk uit 1848 en bij het zien van de openstaande deuren van de Rooms-Katholieke kerk lopen we even naar binnen, wat echter niet de bedoeling van een paar aanwezige mensen is. Maar ja, een kerkdeur die openstaat nodigt uit naar binnen te gaan nietwaar? Na nog een laan met alleen maar vorstelijke huizen en een park met een wel heel mooi dierenverblijf, gaan we nog een stukje door het Asser bos. Als het Provinciehuis in zicht komt zijn we bijna bij de finish, waar het na “gedane arbeid” zoet rusten is. Cella zet een handtekening in onze boekjes en omdat het feest is vanwege de 20ste Eendracht Wandeltocht, krijgt iedereen een heel praktisch kadootje: een doosje met pleisters om mee te nemen in de rugtas. Heel leuk! En dan volgt natuurlijk de onvermijdelijke nazit met een drankje en een praatje met deze en gene.  Ruim 400 wandelaars hebben deelgenomen aan deze mooie tocht, een heel mooi aantal vindt ook het bestuur. Na iedereen bedankt te hebben en fijne Paasdagen te hebben gewenst, gaan we weer op huis aan. We hebben een prachtige wandeldag beleefd in en rondom Assen.

 

  1. Ton V.

    Mooi verhaal. Prachtige foto’s. De graftombe op het Landgoed Valkenstyn was een goede inspiratie voor een geschiedenisverhaal. In het park bedacht ik al daarmee wat te doen in mijn wabo. Jij deed me een handreiking. Bedankt daarvoor. Van je foto’s zal ik er een paar ‘lenen’ voor mijn wandelboekje. Ze zijn zo mooi. Mijn boekje haast te dun is. Hi-hi!
    Gegroet en tot ziens. Ton V.

  2. Elly Koopman Bericht auteur

    Ja Ton, mooi verhaal hè van de familie Valkenstyn. En je “leent” maar raak hoor! Ik moet binnenkort ook weer een nieuw boekje hebben. Groetjes, Elly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code