Verslag Vierdaagse Nijmegen 16-19 juli 2013.

 

Zoals elk jaar reizen Iebele en ik zaterdag 13 juli al af naar Nijmegen. Alles uitpakken en installeren in ons “tijdelijke”verblijf in de Weezenhof, waar we tijdens de Vierdaagse 2 dagen doorheen lopen. Omdat mijn nichtje om deze tijd altijd in hun huis in Zuid-Frankrijk zit, zijn wij zo gelukkig, dat we hier elk jaar een heel huis tot onze beschikking hebben. Mooier kun je het niet krijgen!!!!!

Nijmegen zondag 14-07-201

Zondagmorgen bijtijds op en met de auto naar het centrum. Parkeren in de parkeergarage aan de Eiermarkt en dan een klein stukje lopen naar de St. Stevenskerk, waar we om 5 over half 9 al op de stoep staan. Waarom zo vroeg?? Wel, de Vierdaagsemis begint om 10 uur. De deuren gaan om 9 uur open en om kwart over 9 is de kerk vol!!!! Er mogen 1000 mensen in van de brandweer en dan is het gebeurd. Dus moet je wel bijtijds zijn anders kom je er niet meer in. Voor mij is dit hèt ultieme begin van de Vierdaagse. Een oecumenische dienst, geleid door een dominee en een priester, die, (en daar wordt zorgvuldig naar gekeken) één of meerdere malen de Vierdaagse hebben gelopen. Op hun toga zit het Vierdaagsekruis gespeld. Er is altijd een heel goed koor gecontracteerd, dit jaar ook een trompettist en niet te vergeten de fantastisch spelende organist van de St. Stevenskerk. Het is altijd een indrukwekkende dienst. Aan het eind trekt de organist alle registers open als hij het voorspel inzet van het Vierdaagselied. Dan “dondert”het schitterende Königorgel door de grote kerk en zingen we met 1000 man de 2 coupletten van het Vierdaagselied. Echt…..kippevel!!!!!

En dan…….. de stad in. Eerst aan de koffie met een taartje. Altijd met Jos en Gerda uit Hoorn. Terrassen lopen vol, ook de straten raken steeds voller en dan ……..op naar de Wedren en startkaart en polsbandje halen. Bij 30-D waar ik me moet melden staat al een hele rij te bakken in de zon. Ondertussen bekende medelopers treffen en genieten van de specifieke Vierdaagse sfeer. Bij de Gelderlander de Vierdaagse Special ophalen, kaarten kopen en weer de stad in en neerstrijken op het terras van Patisserie Strik met z’n overheerlijke gebak. En dan …..mensen kijken, Vierdaagselopers met hun New Balance-tasjes, waardoor je direct herkenbaar bent als loper. Zie Ton Vianen met z’n vrouw Bep, die ook even aanschuiven voor een bakkie

Aan het eind van de middag naar “huis”!!

Maandag nog even alleen de stad in met de bus. Kan ik meteen even zien of er nog wijzigingen zijn wat betreft de vertrektijden. Maar alles is hetzelfde gebleven. Alleen niet meer Novio, maar nu worden we vervoerd door “Breng” en wat héél fijn is: de meeste bussen hebben airco en dat is een hele verbetering!!! Als ik net bij Strik ben gaan zitten om even koffie te drinken, zie ik opeens aan de overkant Liana, Desiree en Hans zitten. Had nog niets besteld, dus ik erheen. Harstikke gezellig daar aan de koffie gezeten!Na een tijdje stappen we op. Zij naar de Wedren, ik ga weer naar het station en naar huis, voorbereidingen treffen voor de dag van morgen. Vind ik altijd spannend. Slaap dan altijd slecht, bang dat ik me zal verslapen, enz. enz.

Dinsdagmorgen, half 6 op en met de bus van 20 over 6 naar het station. Rit duurt 25 min. Ben om 7 uur op de Wedren en weet niet wat ik zie: bij alle poorten staan al ik weet niet hoeveel lopers. Het starten heeft nog nooit zo lang geduurd als dit jaar. Pas om 5 over 8 is m’n bandje gescand en kan ik op pad, terwijl we om half 8 mogen starten!!!!!! Maar gauw vergeten die late start en lekker lopen. Het is zover, ik ben op pad, voor de 10e keer (die ene hete dag niet meegerekend). Bij het Valkhof weer de jongelui, die ons aanmoedigen voor we de Waalbrug opgaan. In Lent wordt volop gewerkt aan nieuwe wegen, enz. waardoor de route anders is dan voorheen. Maar wat altijd hetzelfde is, is de uitbundige feeststemming in de Via Begonia. De straat weer prachtig versierd, muziek vanuit de tuinen en enthousiast publiek! Krijg je toch wel een opkikker van. Na Lent door de boomgaarden via Bemmel naar Ressen., naar het prachtige oude kerkje, waar in de kosterij heerlijke koffie te koop is en waar je (wat verder nooit zou gebeuren) je koffie nuttigt, zittend op de grafzerken!!! Hi, hi!! Dan op naar Elst, waar we ons met z’n allen doorheenpersen. Volle terrassen. Publiek en lopers maken er een groot feest van. Dan naar Valburg. En net als in 2006 beginnen voor mij dan de problemen met de warmte. Heb praktisch geen foto meer gemaakt, had de grootste moeite om m’n lijf koel te houden en dat moet gezegd: toch wel schrik, dat me niet weer hetzelfde zou overkomen als in 2006 n.l. de ambulance in. Dus regelmatig even stoppen in de schaduw (als die er was), en natuurlijk hoofd en nek continu nat houden. In Lent tref ik Hans en die ziet dat het niet zo lekker gaat en biedt aan met me mee te lopen naar Nijmegen. Ben ik heel blij mee. Gelukkig gaat het goed en kom ik 10 voor 5 binnen! De eerste dag zit erop.

De tweede dag voel ik me aardig en wat heerlijk, het is bewolkt. Weer start ik pas om 5 voor 8. Camera heb ik thuisgelaten en dàt wil wèl wat zeggen, want die heb ik altijd bij me. Maar dat fotograferen kan ik er nu beslist niet bij hebben, dus jammer dan, dan maar geen foto’s dit jaar. (“pik” wel wat foto’s van anderen!!) Het laatste stuk door Weurt en Beuningen vind ik altijd een bezoeking en het is dan inmiddels weer flink warm. Als je dan later Nijmegen inloopt lijkt het wel of je tegen een muur van hitte oploopt. Gelukkig bereik ik de finish op tijd en haalt Iebele me weer op met de auto.

De derde dag vind ik altijd een prachtdag: de Zevenheuvelen. Het is wel weer erg warm, maar er staat een lekker windje en overal: Overasselt, Mook en langs de Zevenheuvelenweg het geweldige publiek, dat je als het ware de heuvels op stuwt. Fantastisch gewoon!  En dan( vanwege toiletbezoek) weer alleen verder naar Nijmegen. De laatste kilometers in de stad zijn weer één groot feest in de wijken waar we doorheen lopen. Joekels van geluidsboxen, zelfgemaakte buitendouches, waterslangen, alles wordt gedaan om je binnen te halen. Wat dàt betreft lijkt elke dag wel of je de finish van de Vierdaagse hebt bereikt. Maar…. die moet nog komen.

De laatste dag sta ik net als de dag ervoor om kwart voor 5 op om met de eerste bus van 3 min. voor 6 naar het station te gaan. Ben om half 7 op de Wedren en sluit achteraan na de 40 km. lopers. Zodoende sta ik dan dus mooi vooraan en ben ook nu weer om goed half 8 op pad. Heb m’n speciale t-shirt aan met de tekst: “ik ga voor goud” en het moet wel héél raar gaan wil ik de Vierdaagse niet uitlopen. Maar……. ik zeg nooit eerder dat het lukt, want er kan zelfs zo’n laatste dag nog van alles gebeuren. Ook deze dag is het weer een mooie route en als je dan bij Mook samenkomt met de 50 en 40 km lopers, dan weet je: nu begint het feest!!! Bij Malden de laatste knip en in principe heb je dan je kruisje al in de pocket al moet er nog wel 9 km. gelopen worden. Maar……dat zijn totaal andere kilometers dan de rest van de Vierdaagse. Dit is één grote triomftocht! Elke keer weer kippevel, ontroering, dat je daar màg en kùnt lopen en ook bij mij althans deze keer: ongeloof, dat ik het tòch heb gehaald ondanks alles. Heerlijk gevoel. Uitzinnig publiek, dat je toezingt en schreeuwt, je bloemen geeft, drinken geeft, enz. enz. Zie Annie nog en Wiebe en Boukje. Ben af en toe even blijven staan om nog wat langer te kunnen genieten. Zoals van die agent op het drukke kruispunt, die al swingend het verkeer hoog boven de weg staat te regelen. De jongelui boven op de daken (doodeng vind ik), de ludiek aangeklede medelopers,de kindjes langs de kant met snoep, komkommer, drop. Er gebeurt zó veel, het is haast niet te bevatten. En dan……het Keizer Karelplein over met de tribunes, langs de Vereniging, de Bijleveldsingel op met aan weerskanten volgeladen tribunes met klappende, juichende mensen. Voor iemand, die hier niet zelf heeft gelopen, is het haast niet voor te stellen hòe het is en hoe gewèldig dit is. De bocht om naar de Wedren. Een gekrioel van lopers, die allemaal hun beloning op gaan halen. Enorm lange rijen (een enkele rij niet) en dan is daar het lang verwachte gouden kruisje! De felicitaties, geluksgevoel, ontlading. En weer door het gekrioel van duizenden mensen zien de stad in te komen, naar Iebele, die me deze hele week zo geweldig heeft verzorgd en nu op me zit te wachten.

De timing is perfect en we zitten heerlijk op een terras, zien allemaal blijde lopers aan ons voorbijgaan. Dit is het grote genieten. We blijven nog een tijd in de stad hangen en gaan dan samen met de bus terug naar ons logeeradres. De volgende dag alles weer inpakken, huis schoonmaken en terug naar Balk met een schat aan herinneringen aan deze toch wel zware Vierdaagse. Nijmegen BEDANKT!!!! En tot volgend jaar!!!??? Alleen als het niet weer zo heet wordt………..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code