Bolsward 27-07-2013 Meerslag

3e dag Meerslag Bolsward .

 

Hoewel ik de fysiotherapeute beloofd heb even een poosje geen lange afstanden te lopen, kàn ik het niet laten om naar Bolsward te gaan. Heb zó’n zin om iedereen weer te zien na de Vierdaagseweek in Nijmegen en lekker nog even na te praten over alles en nog wat, dus trek ik m’n wandelschoenen weer aan en ga naar Bolsward. Ben er al vroeg, maar dan zitten er toch al aardig wat lopers in de kantine van het Marne College. Ga me inschrijven en ben blij Hans weer te zien, die vandaag in functie is om het startgeld te innen met als beloning een dikke knuffel. Die even later nog meer deelneemsters zullen krijgen!! Allemaal de “beste” vriendinnen van Hans!!!!! De sfeer zit er meteen al goed in dus. En we hebben nog tijd voor een bakje koffie voor we om 9 uur op pad mogen.

 

Eerst een mooi stukje Bolward langs de gracht en dan de Trekdyk op langs de Workumer trekvaart naar Tjerkwerd. Het is prima weer om te lopen. En langs het water is altijd mooi vind ik. Tjerkwerd heeft nog wat mooie oude panden waar we langs komen gelopen. Tjerkwerd uit gaan we een graspad op, dat vlakbij de trekvaart loopt. We passeren een huis, waarvan de tijdelijke bewoners (vakantiegangers) voor het huis zitten om de lopers langs te zien komen (doet een beetje aan Nijmegen denken, maar dan wel héél kleinschalig!!!). Omdat het inmiddels al behoorlijk warm is geworden, vraag ik of ze ook een buitenkraan hebben. Weten ze niet, maar hij zit er wel degelijk, dus allemaal hoed, pet, handdoekje nat maken, flesje water vullen, enz. en weer verder naar Parrega nadat Albert W. z’n shirt uitgetrokken heeft en met een binnenstebuiten gekeerd hemd in een uitdagende houding poseert!!!!! Veel plezier onderweg! aar Liana en ik raken wat achterop en als we ook nog voor de brug in Parrega moeten wachten op een passerende boot, is de afstand flink wat groter geworden, waardoor de rest van de groep de koffie in het sinds 3 weken weer geopende Café De Harmonie misloopt. Jammer voor hen, maar het is een prachtig, oud café, dat na jaren dicht te zijn geweest, nu weer open is. En heel bijzonder, nog steeds het originele interieur heeft! Echt een prachtig café, waar we met nòg enkele lopers genieten van een lekker kopje koffie met koek! Voor de wal ligt een Aquanaut (worden gebouwd in Sneek) met als thuishaven WIEN!!! Op mijn vraag of ze werkelijk uit Oostenrijk komen, antwoordt de mevrouw aan boord, dat ze uit Vorarlberg komen en het schip ook helemaal naar Oostenrijk terug gaan varen!!!!! Wàt een onderneming zeg! Na flink wat foto’s gemaakt te hebben van het interieur en het schip De Stadt, dat als terras dienst kan doen, gaan Liana en ik weer verder en hopen, dat het bootje dat ons over de Workumer trekvaart moet brengen, er nog ligt. Gelukkig is dat het geval en hoeven ze nu maar 2 passagiers naar de overkant te brengen, waar een man met kapiteinspet op ons van boord helpt. Op de vraag of wij de laatste lopers zijn, antwoorden we (echt naar eer en geweten hoor) dat dat het geval is. Als we echter even later bij Camping Heeres aankomen, arriveert daar een auto met daarin de laatste loopster. Oh, oh, maar het is dus goed gekomen. Ze was echter zó laat, dat ze van hier met de auto van de Rode Kruis helpsters terug naar Bolsward is gebracht. Wij blijven niet lang hangen, want er moeten nog wat kilometers gelopen worden. Een prachtig betonpad door de weilanden, mooie wolkenluchten, nog geen dreiging van naderend onheil (code oranje was zelfs afgegeven) en het is dus genieten. Als we in Blauhús aankomen, gaat Liana regelrecht op “familiebezoek” op de begraafplaats bij de R.K. kerk en ik loop regelrecht het terras bij Café De Freonskip op, waar tot m’n grote verrassing de rest van de ploeg nog zit!!! Aanschuiven dus! Er komt nu toch wel een heel erg donkere lucht opzetten en we besluiten nog maar niet te vertrekken, maar even af te wachten wat er uit komt rollen. Nou, daar hoeven we niet lang op te wachten, want ineens gáát het me toch tekeer. Houden en keren om de grote parasols in bedwang te houden tot de eigenaar ze snel naar beneden doet. Dan met z’n allen al het glaswerk van de tafeltjes als de wiedeweerga naar binnen brengen en de bui afwachten. Volgens de buienradar zal het rond 3 uur weer droog zijn. Nou gaat het ons niet om de regen, maar juist het onweer bepaalt, dat we blijven “schuilen”. Geen straf overigens, want het is harstikke gezellig en de baas en bazin hebben er ook plezier in en verdienen nog een centje bij!!!!! Al met al een voor ons doen lange rustpauze!!! die maakt, dat we weer op gang moeten komen voor de laatste etappe. Het is heerlijk opgefrist, er waait een stevig windje, het loopt lekker. We gaan nog door Wolsum,waar we het bezichtigen van de kerk maar overslaan omdat we al vrij laat zijn. Gaan bij Wolsumerketting over de Wijmerts en worden nog verrast met een fris drankje, ergens in een bocht van de weg. Er zijn stoelen, banken en ja hoor, we hebben de tijd……..dus nestelen we ons daar en praten en lachen met de nog steeds goed gehumeurde vrijwilligers van de Meerslag. Maar de tijd tikt door en het zou tòch wel leuk zijn als we om 5 uur binnen zijn. Dus vertrekken we weer en via een weggetje pal naast de autosnelweg lopen we via Laad en Saad onder een tunneltje door Bolsward in. De route voert door het centrum, waar we het fraaie voormalige Stadhuis passeren, een blik werpen op de ijzerwarenhandel De Ossekop, waar geen nee te koop is, kunnen het niet laten om tòch even de R.K. St. Franciscuskerk in te gaan, waar Liana, als ervaringsdeskundige, ons nog enkele dingen weet te vertellen. Foto’s maken natuurlijk (en er is daar nog al wat te fotograferen!!), kaarsje opsteken en dan weer verder. Al vrij snel bereiken we dan weer het Marne College, waar we met luid gejuich worden ontvangen. Afmelden en de mooie oorkonde in ontvangst nemen. Dan volgt de traditionele “nazit”. Omdat er de dagen ervoor geen alcoholbier te verkrijgen was, heeft Liana daar vandaag zèlf maar voor gezorgd!!!! Een Wieckse Witte, zonder alcohol voor de rijders onder ons. Geweldig! Aan een andere tafel zitten kennelijk geen rijders, want die staat vol met lege flesjes Amstel bier!!! Het is nog lang gezellig en na al het plezier kost het moeite om ons los te rukken en huiswaarts te gaan. Het was een heel mooie tocht met veel belevenissen. De vrijwilligers van de Meerslag kunnen terugzien op prachtige wandeldagen en mij rest dan ook een welgemeend: BEDANKT!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code