The Milk Story hike en bike tocht in Workum, 25 mei 2013.

 

 

Voor het eerst sinds de laatste tocht op 27 april, ga ik het tòch maar weer eens proberen een tocht(je) te lopen, hoewel eigenlijk nog niet de bedoeling. Maar ik merk, dat m’n conditie behoorlijk achteruit gaat en de Vierdaagse is al over 49 dagen!!!

Ik loop de 15 km. Er is ook een afstand van 30 km. en er zijn 2 fietsafstanden.

Het is een groot, door Friesland Beweegt, opgezet spektakel, waarbij het er vooral om gaat de aandacht te vestigen op de melkveehouderijen en alles wat daarmee samenhangt. Dit in nauwe samenwerking met The Milk Story, een organisatie, die flink aan de weg timmert.

Omdat we moeten parkeren op en bij het ijsbaanterrein, worden we met een oude Fram-bus naar de andere kant van Workum gebracht, waar het evenemententerrein vandaag de start- en finishplaats is. Harstikke leuk om weer eens in zo’n oude bus te zitten!! Ook de chauffeur heeft er duidelijk plezier in!

Het is niet erg druk bij de start. De 30 km. lopers zijn al weg. Wij wachten op het sein van vertrek, dat niet door een schot wordt gegeven, maar door een kort toespraakje van de wethouder van de gemeente Súd-West-Fryslân.

Dan mogen we, nadat onze pas is gescand, om iets over 10 vertrekken.

Het is vrij fris, er staat een stevige wind, maar het is gelukkig droog. Dus paraplu en regenjack kan in de tas blijven.

De route voert eerst door Workum. We steken de Merk over, waar een draaiorgel vrolijke deuntjes speelt. De terrassen zijn leeg, het is té koud om buiten te zitten.

Dan duiken we een smal steegje in. Dit is goed aangegeven, want als je het niet weet, loop je ‘m zo maar voorbij. De steeg eindigt buiten de stad, waar we een bruggetje overlopen en zo terechtkomen op een smal paadje door de weilanden van één trottoirtegel breed. Het is een oud kerkenpad, de Tillefonne geheten. Al slingerend door de weilanden, waarbij een aantal smalle bruggetjes de oevers van een sloot verbinden, komen we uit bij de zeedijk. Wie echter denkt, dat dan meteen achter deze dijk het IJsselmeer ligt, heeft het mis. Er ligt nog veel land tussen deze dijk en de volgende. Wij vervolgen onze weg en via een grote slinger komen we weer terug in Workum bij de haven, het oude restaurant Séburch, de ook al zeer oude scheepswerf de Hoop en passeren de sluis. Uiteindelijk komen we weer uit bij de ijsbaan, waar onze auto’s staan. Maar wij gaan door, via de Aldedyk het Heidenskip in. Zien in de verte de Nylânnermolen lustig draaien. Steken de provinciale weg over, daarna gevolgd door de spoorwegovergang, waar een trein in aantocht is. Onze pas wordt gescand bij een contrôlepost in een boerderij. Helaas geen toilet, maar zo wordt ons gezegd: na een paar honderd meter is er rust en EHBO en toilet bij een boerderij.

De mensen van dit grote melkveebedrijf hebben de schuur ingericht met strobalen, de melksalon, waar we kunnen zitten. Wie wil, kan hier een bekertje melk krijgen, aangereikt door een ontwerpster, die vraagt of we iets op het plastic bekertje willen schrijven, zoals:

snel gedronken, staand of zittend, enz. Elk bekertje wordt met een knijper aan een touw gehangen. Er is al een hele verzameling. Heb niet goed meegekregen wat ze er nu precies mee gaat doen. In de koeienstal wordt uitleg gegeven over het bedrijf. Gelukkig staat de stier goed vast, want die ziet er toch wel een beetje vervaarlijk uit.

Na dit leuke intermezzo gaat de tocht weer verder en kom ik zo waar op de oprit van de boerderij jawel, Hans Wijnja met z’n loopvrienden tegen!!! Doen ook de 15 km. Leuk om tòch nog een paar bekenden te treffen.

De Aldedyk gaat over in een fietspad, het Patersrûntsje. Ook weer zo’n fraai pad dwars door de weilanden langs een vaart. Zie onderweg nog een huis aan deze vaart met op de brug aan weerskanten bakken met bloeiende geraniums. Lijkt heel leuk.

Op een bepaald moment gaat dit fietspad over in de Ursuladyk. Aan deze weg staan twee totaal identieke boerderijen. Eén van de twee is wat gemoderniseerd, waardoor de luiken van de melkkelder zijn verdwenen. Verder alles precies gelijk.

Aan het eind van de Ursuladyk komen we op de Heidenskipsterdyk. Ook hier is weer een bezoekadres, maar ik loop door. Telkens stoppen en weer op gang komen is voor mij nou niet bepaald bevorderlijk voor het lopen. Ik kachel rustig door. Ga nog wel even een kijkje nemen in de poldermolen De Snip, die speciaal vandaag is opengesteld voor ons en door een vrijwillige molenaar draaiend wordt gehouden. De wieken vliegen in het rond en even later gaat de molenaar de zeilen oprollen, zodat hij minder wind vangt.

Workum is al weer in het verschiet.  Het grote Friesland-Campina-complex is van verre al te zien. Via de Spoardyk, langs het stationnetje van Workum en de oude kroeg Spoarsicht zijn we weer terug op het evenemententerrein aan de Yttingwei. Het is er nu een en al bedrijvigheid. Er is een markt met kraampjes, die leuke dingen verkopen, er is muziek, er is een prachtige Pipowagen, waar kinderen kunnen knutselen.

Na me afgemeld te hebben, praat ik nog even met Eric Lansu van Friesland Beweegt, de organisator van deze tocht. Er hebben 237 wandelaars meegedaan en ook een aantal fietsers en dat is toch wel erg teleurstellend. Zo’n 100 vrijwilligers zijn vandaag en al maanden van te voren in touw geweest om er een bijzondere dag van te maken. Ook de diverse bedrijven hebben er veel werk van gemaakt en dan is het heel jammer, dat er zó weinig deelnemers op af zijn gekomen. Echt een strop dus. Hopelijk een volgende keer meer deelname, want het was een leuke, gezellige dag. Als ik op de mooie Fram-bus sta te wachten, die ons weer naar de auto’s brengt, komen Hans en z’n maten ook aangelopen. Nog even kletsen en natuurlijk een foto maken. Als ik in de bus zit, zie ik ze nog nèt het tunneltje onder de provinciale weg door lopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code