Oldeberkoop 20-08-2013 Waterlinietocht

Friese Waterlinie-wandeltocht Oldeberkoop 20 augustus 2013.

Op de vraag van Liana of ik al weer een ommetje kon maken( ongeveer 12 km.) vanwege m’n knie (gevallen met de fiets!!!) besluit ik het maar weer te proberen. Het lijkt me n.l. harstikke leuk, niet alleen vanwege de prachtige natuur, maar ook omdat we gaan wandelen onder leiding van Karst Berkenbosch en uit ervaring weet ik, dat hij ongelooflijk veel weet van de geschiedenis en bovendien ook nog eens heel mooi kan vertellen. Dus op naar Oldeberkoop. Hoewel het tijdstip van vertrek om 10.00 zou zijn, arriveren Liana (op de fiets vanuit Oosterwolde) en ik zo rond half 10 bij Hotel Restaurant Lunia, waar dan al enkele wandelaars, die hier logeren, al aan een bakje koffie zitten. Wij dus ook en dan blijkt, dat, hoewel goed doorgegeven, er in de Leeuwarder Courant in een artikel over deze Friese Waterlinie week een starttijd van 11.00 staat. We wachten dus maar tot half 11 en gaan dan met 17 personen op weg. Eerst door het Sterrebos, moeten meteen al een “hindernis” nemen over een sloot en gaan dan dwars door de weilanden (alleen vandaag toestemming hiervoor) zigzaggend tussen de koeienvlaaien door naar de Dellebuursterheide. Bij een bankje worden we verrast door de eigenaresse van het hotel en een medewerkster op koffie met koek! Heel bijzonder om zo in de natuur te genieten van een bakkie en als dan ook nog eens een grote koppel paarden eerst langzaam lopend, maar ons dan in draf voorbij komt stuiven, wordt deze koffiestop toch wel héél bijzonder! Onderweg vertelt Karst regelmatig over bijzondere dingen die we tegenkomen, zoals een grote pingo-ruïne, ontstaan in de ijstijd. De Tjonger meanderde vroeger om deze pingo . Het lijkt nu een sloot en zonder de informatie zouden we er zó aan voorbij gelopen zijn. We passeren een bosje, waar in de vorige eeuw (zo’n 150 jaar geleden) koeien, gestorven door miltvuur, ver van de bewoonde wereld zijn begraven. Dit bosje wordt wel het “pest”bosje genoemd. We komen langs een plaggenhut, waar binnenin een kistje staat met een boek geschreven door Karst. Dan bereiken we het Diaconieveen, een natuurgebied, waar eertijds zo’n 1200 meeuwenpaartjes verbleven. Na de sluiting van de vuilstort in Oosterwolde en misschien ook nog andere factoren, is deze meeuwenkolonie verdwenen. Bij de picknicktafel houden we rust. De eigenaar van het hotel brengt hier een zeer uitgebreide lunch (waar je je voor op hebt kunnen geven). Na deze heerlijke lunch op deze lokatie, gaat de tocht weer verder. We hebben de helft er ongeveer opzitten. Nu gaan we richting de Linde, waar we via een mooi pad een stuk langslopen om uiteindelijk uit te komen bij de Bekhofschans, één van de schansen van de Waterlinie. Veel weet Karst over dit verdedingingwerk te vertellen. Jammer, dat je niet zo veel van de vorm kunt zien door de haast manshoge brandnetels en andere begroeiing. Via de Oldeberkoperweg weer terug naar Oldeberkoop. Het laatste stukje door het Koepelbos geloof ik wel (bekend genoeg), want het blijkt toch een grotere afstand te zijn geweest dan die 12 km. en m’n knie is toch wel weer behoorlijk pijnlijk. Maar….. wàt een mooie, gezellige dag is het geweest en je moet toch een keer uitproberen wat je weer aan kunt.. ….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code