Vuurtorenloop Vlieland 26 april 2015.

 

Foto

 

Vroeg op deze zondagmorgen om met de boot naar Vlieland te gaan. Het is regenachtig. In Harlingen regent het behoorlijk. Gelukkig heeft Iebele me gebracht en dus geen gedoe met parkeren. Snel de hal in. Ticket heb ik al, dus zó doorlopen naar de contrôle en de boot op, de M.S. Vlieland, in 2005 gebouwd in opdracht van rederij Doeksen op de Filippijnen.  Vandaag  stampvol  met hardlopers en wandelaars. Zelfs een dweilorkest is aan boord om de wandelaars op te fleuren met hun muziek.

Na anderhalf uur varen ( Vlieland ligt n.l. van alle eilanden het verst van de kust, ruim 32 km. en de route slingert nogal langs zandplaten) meren we af bij de steiger op Vlieland en stroomt de boot leeg. In optocht, met het spelende dweilorkest “De Menaemer Feintsjes” (jongemannen uit Menaldum) door het dorp naar de startlokatie”Sporthal Flidunen”. Startkaart ophalen en wachten tot we om 11.15 uur mogen vertrekken nadat de burgemeester van Vlieland het startschot heeft gelost.

De hardlopers moeten nog even geduld hebben.

Er zijn twee afstanden: 5 zeemijlen (9,25 km.) en 10 zeemijlen (18,5 km.)

Als we op pad gaan regent het nog wel wat, maar het is goed te doen zonder paraplu of plastic capes en na enige tijd wordt het droog! De eerste stempel krijgen we in een school, waar we doorheen lopen. Passeren de Nicolaaskerk. Volgens oude archieven dateert de kerk uit 1607. In 1647 zijn de zijbeuken aangebouwd, zodat een kruiskerk ontstond. We lopen langs de begraafplaats, waar duidelijk de graven zijn te zien van veel geallieerde slachtoffers uit de 2e Wereldoorlog. We ruiken de baklucht uit de visserskraam van Gerrit de Oesterman, maar een visje hoeft voor mij nu nog niet. Even later verlaten we de klinkerweg en gaan vrij steil omhoog de duinen in. Zien nu nog op afstand de vuurtoren, waar we aan het eind van de tocht pal langs zullen lopen. Na dit eerste stukje natuur komen we weer even in de bewoonde wereld, waar ons bij een kraampje iets te drinken wordt aangeboden. Wat overigens opvalt is, dat hier op Vlieland weer behoorlijk gebouwd wordt. Een groot recreatieappartement is in aanbouw, maar ook kleinere huizen worden hier neergezet. Goed voor de bouwondernemingen na de crisis. We gaan weer even klimmen en lopen tussen de twee grote gebouwen van Strandhotel Seeduyn door. Van hier al een prachtig gezicht op zee. Via de strandafslag het strand op. Omdat er een stevige wind staat en het opkomend water is, kunnen we genieten van een sterke branding met grote rollers, gevold door opspattend schuim. Prachtig! We hebben de wind in de rug en lopen een flink stuk langs de zee. Af en toe al een stukje blauwe lucht. Het is enorm genieten op dit stuk van de route. Je blijft foto’s maken!!!!

De grillige vormen van het schuim, dat achterblijft is ook erg mooi. Bovendien is het niet altijd wit, maar ook lichtgroen en het trilt door de wind. Het opkomende water zoekt de laagste plekjes op en zo worden kleine “beekjes” gevormd, die al snel groter en groter worden. Zee en strand, ik kan er niet genoeg van krijgen! Het is echter best wel een pittig stuk over het strand, gevold door een behoorlijk steile klim als we het strand verlaten. Nog één blik op zee en we gaan de duinen in. Soms paden van mul zand, dan weer een pad met een wat steviger ondergrond. Een klein stukje schelpenpad moeten we “delen”met de hardlopers, maar die gaan even later de andere kant op. Er groeit van alles in deze zogeheten “Natte duinen”. Door de eeuwen heen waren deze duinen erg verruigd, waardoor veel planten verdwenen. Maar in 2010 heeft Staatsbosbeheer (dankzij Europese subsidie) een stap gezet in het herstel van dit gebied. Alles werd tot op het zand afgegraven, zodat de ruigte verdween. Grondwater kwam weer tevoorschijn (vennen). Meeuwen, bergeenden en andere vogels hebben het hier prima naar de zin. Ook de zandhagedis is weer te zien. Ook oorspronkelijke  planten kwamen terug, waarvan dopheide en kraaiheide mooie voorbeelden zijn.

Bij een z.g. “genietpost” gelegen aan een ven, staan banken en 2 héél luie stoelen onder een tent, waar iemand gezellige deuntjes speelt op de accordeon. Even een moment van rust. Dan weer verder, want de finish sluit om 4 uur en het loopt hier door het klimmen en klauteren, vaak ook nog door mul zand, niet zo snel als een vlakke asfaltweg. We komen dan door een gedeelte duinlandschap, waar op de grond de prachtigste kleuren zijn te zien van allerlei soorten mossen. De duindoorn staat in bloei en heeft een mooi geel kleed aangetrokken. Onderweg nog een keer iets te drinken gekregen, evenals een appeltje voor de dorst. Dan staat ons nog een enorme, lange klimpartij te wachten naar de top van het Vuurboetsduin. Pffff, wàt een klim!!!! Hoogte 40 meter, met er bovenop gebouwd de vuurtoren (1909), die daardoor minder hoog hoefde te worden dan andere vuurtorens (slechts 18 m.).  Voor 1836 werd op dit hoge duin een kolenvuur gestookt t.b.v. de scheepvaart. De schuur, waarin de brandstof zich bevond, noemde men een vuurboet (boet=schuur). Vandaar de naam Vuurboetsduin. Aan onze voeten ligt het duinlandschap met in de verte het dorp en de haven. Nu weer naar beneden en dat gaat even makkelijker dan naar boven. Door de gezellige Dorpsstraat met nog veel 17e en 18e eeuwse geveltjes, in 1972 tot beschermd dorpsgezicht verklaard. Krijgen nog een Vlielander kruidenbittertje aangeboden (heel lekker!), niet op Vlieland geproduceerd, maar op de vaste wal. En dan terug naar de sporthal, waar buiten de finish is. Laatste stempel en een mooie speld als herinnering aan deze Vuurtorenloop. Gelukkig op tijd binnen , waar het dweilorkest de sterren van de hemel staat te spelen. Even uitpuffen en dan……op naar de boot. Ook het dweilorkest komt al spelend aan boord en dàn is het feest. Er wordt gespeeld, gezongen, geklapt, gezwaaid. Kortom het is feest op de Vlieland. Nog niet eerder heb ik dit meegemaakt. Super gezellig!! Nog even bovendeks wat foto’s gemaakt, wat ‘s ochtends door de regen niet kon. Zien in de verte robben liggen op een zandbank. En ook het naderen van de kust is nu heel goed te zien. Harlingen doemt voor ons op met z’n mooie silhouet. We varen de haven binnen om half 7, passeren daarbij de bruine vloot en hebben een prachtig gezicht op Harlingen. En dan zit deze mooie, maar ook erg vermoeiende dag er weer op.

 

  1. Dweilorkest de Menaemer Feintsjes

    Hallo Elly!

    Wat een mooi verslag van het feestje op Vlieland en bedankt voor je mooie complimenten!
    Wij hebben ook enorm genoten, maar ja, wat wil je met al het geweldige publiek wat een top feestje maakte!

    Groeten Johan Oenema
    Webcie de Menaemer Feintsjes

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Nou jullie hebben er echt een feestje van gemaakt hoor! En niet te vergeten op de boot! Nog nóóit zo’n oversteek naar de eilanden gemaakt! Heel leuk, dat je reageert op m’n website. Groeten, Elly Koopman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code