Wandeling Kornwerderzand – Workum 23 mei 2015.

 

 

 

Omdat er in de buurt geen wandeltocht is, besluit ik om met Iebele, die dienst heeft in het Kazemattenmuseum, naar Kornwerderzand te gaan en vandaar terug te lopen in de richting van Balk.

Zo gezegd, zo gedaan en mooie bijkomstigheid is, dat ik nu het totaal vernieuwde interieur van het Bezoekerscentrum kan bekijken. En dat is beslist de moeite waard. Duidelijk is hier de “hand” van de binnenhuisarchitect te herkennen!

Zoals gebruikelijk eerst met de vrijwilligers aan de koffie en gezellig even bijkletsen.

Rond 10 uur ga ik op pad. Het is nog behoorlijk koud en eigenlijk had ik wel iets warmere kleren aan moeten doen. Er waait een vrij stevige noordoosten wind, die ik tot het eind van de Afsluitdijk pal tegen heb! Het is dan ook weer prima weer voor de nu al aanwezige kitesurfers, die met een bloedgang over het water scheren en de nodige salto’s maken. Altijd weer een prachtig gezicht! Grote groepen zwanen zijn hier altijd te vinden. Op een bepaald moment zie je alleen maar hun lijven, de kop en de hals onder water om naar voedsel te zoeken. In de verte de mooie toren van Cornwerd, maar ook de vele windmolens, die het landschap domineren. Na een paar kilometer verlaat ik de ventweg naast de autosnelweg, zodat  ik geen last meer heb van de herrie van de auto’s. Maar….als ik dacht hier van af te zijn en te kunnen gaan genieten van een weldadige rust op het weggetje onder aan de dijk naar Makkum, dan heb ik helemaal verkeerd gedacht!!!!! Tjonge, jonge, niet te gelóven! Ik denk, dat het hooguit steeds maar 2 minuten stil was, want om de haverklap word ik òf door achterop komende auto’s ingehaald òf er doemt al weer een tegemoetkomende auto op. En dan ook nog zo racen!! Daar word je nou niet direct vrolijk van, maar goed, inmiddels is de zon gaan schijnen en met de wind schuin van achteren loopt het heerlijk! Alles is mooi groen, de bermen en sommige weilanden vol boterbloemen en zuring. Grote kudden schapen op de dijk, die wat af lopen te blaten.

Kom langs een woning, waar het erf vol staat met banken in allerlei soorten en maten, terwijl iemand driftig aan het zagen is. Op het huis het straatnaambordje: Sotterumerdijk. Niet lang hierna loop ik Makkum binnen. Kies het pad langs de haven, waarbij ik mooie, oude huizen passeer. Een enorm groot schip met diverse dekken ligt te blakeren in de zon. In Makkum worden gigantisch grote jachten gebouwd voor de rijken der aarde, zoals o.a. (olie)sheiks denk ik, want over de bestemming van zo’n jacht hult men zich in stilzwijgen. Bij Hotel Café Restaurant “De Prins” strijk ik neer op het zonnige terras en geniet van koffie + een stuk appeltaart. Mmmm, lekker! Nog even binnen gekeken en verrast door het mooie interieur met op één wand veel tegeltableaus. Ik verlaat Makkum via de dijk langs de haven en ga dan richting Workum. Het drukke verkeer blijft. Geen idee wat die auto’s hier moeten, maar het zij zo. Ik loop langs Piaam, ga af en toe eens even de dijk op om van het uitzicht te genieten. Gaast ligt er deze zaterdagmorgen vredig bij. Enkele voorbijgangers hebben het naast het gelegen kerkje terras opgezocht. Boeren zijn druk aan het maaien en de zwarte rollen gras liggen te blakeren in de zon op het lichtgroene gras. Even later een tafereel wat ik nog niet eerder heb gezien: een rij koeien boven op de dijk, die nèt als schapen achter elkaar aan lopen. Grappig! In de verte doemen de kerktorens van Workum op. Ik neem het oude kerkepad: De Tillefonne, dat dwars door de weilanden naar Workum gaat. Het eerst tegelbrede pad is nu een héél smal paadje geworden, waar net één schoen op past. Af en toe een smal bruggetje, waar ik niet overheen zou durven te fietsen! Hier lijkt het weiland wel een beetje op een bollenveld door de gele kleur van de boterbloemen en de rode kleur van de zuring. Echt schitterend! En wat zo heerlijk is, het is hier stil, héél stil. Voor het eerst vandaag en dat maakt het extra mooi! Dan het laatste bruggetje over de vaart en ik loop de smalle steeg in, waar sommige schuttingen wel een opknapbeurt kunnen gebruiken. Via deze steeg beland ik op De Merk, waar de terrassen vol zitten en iedereen geniet van de zon, elkaar, een drankje en/of een hapje. Ik vind nog een plekje en word door Iebele gebeld. Hij gaat op huis aan en komt me hier ophalen. Zo komt er een eind aan deze mooie wandeling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code