Loopclubje Wiebe 27 mei 2015. Rondje Koudum met bezoek aan Ytsje Hettinga.

 

 

 

Vandaag al weer de laatste keer, dat we dit seizoen met Wiebe op pad gaan. Jammer genoeg heb ik een paar keer niet mee kunnen doen, maar vanmiddag gelukkig wèl! Deze keer ligt het accent niet zozeer op het wandelen, maar op het bezoek aan schrijfster/dichter Ytsje Hettinga en daar verwachten we veel van, want we waren al enkele keren eerder bij haar te gast.

We rijden met de auto’s naar de parkeerplaatsen bij de begraafplaats in Koudum. Hier starten we met onze wandeling, die eerst door een stukje Koudum voert. Al snel lopen we buiten het dorp en gaan natuurgebied de “Heanmar” in. Eigenlijk mag dat niet in deze tijd van het jaar (broedtijd) en daar worden we onderweg door een meneer op gewezen. Zo ver het oog reikt zijn de landerijen van Staatsbosbeheer en als die je betrappen (aldus bovengenoemde) dan is een fikse boete het gevolg. We lopen echter voorzichtig achter elkaar, net als schapen op de dijk, door het gras en over enkele paden. Het zijn weer echte “ouderwetse” weilanden om ons heen, die vol staan met zuring, boterbloemen, klaver en koekoeksbloem. De bermen nog vol met fluitekruid. Tussendoor een enkele klaproos. Strakblauwe lucht erboven en we lopen in een kleurig schilderij. Er zitten hier veel skriezen (grutto’s) en ze geven luidkeels blijk van hun aanwezigheid, want ze hebben jongen, die ze goed bewaken. Tòch gaat er veel mis. Twee studentes van de Rijks Universiteit Groningen hebben vogels geringd, camera’s geplaatst en komen vrijwel dagelijks in dit gebied om te zien wat hier gebeurt en daar word je nou niet bepaald vrolijk van. Veel jonge vogels redden het niet. Ze vallen ten prooi aan vossen, marterachtigen en roofvogels. Een en ander wordt duidelijk door de cameraopnamen, maar ook door het vinden van holen, waar afgevreten resten van vogels liggen. Echt jammer dat dit gebeurt, terwijl iedereen juist bezig is goede voorwaarden te scheppen voor het behoud van deze mooie vogel.  Gelukkig horen we later van Ytsje, dat op het land van hun zoon erg veel grutto’s zijn, die niet belaagd worden door roofdieren en roofvogels. Hij stelt zelfs het maaien nog weer uit om de jonge vogels een goede kans te bieden op overleven.

Leuk is dat toch, dat je altijd wel weer op wandeltochten “nijsgjirrige” dingen hoort! Uiteindelijk komen we uit op een weggetje, dat later overgaat in een fietspad naar Hindeloopen. Wij volgen de weg, blijven steeds in de verte de toren van Koudum zien als baken. Passeren de boerderij van Zonderland met in de voortuin allerlei objecten van diverse materialen gemaakt. Even een stukje langs de N359 Koudum – Workum en we zijn eigenlijk al weer bijna in Koudum. Maar via een tunnel gaan we onder de weg door en arriveren bij het “smûke” huis van de fam. Hettinga aan de Koudumervar. Schoenen uit en met z’n allen naar binnen, waar de koffie en de thee met koek al voor ons klaar staan. Prachtig is het uitzicht door de ramen op het kruispunt van vaarten, de weg naar It Heidenskip en de tuin. Er vaart een sloep voorbij, pàl langs de ramen. Toch wel héél bijzonder om zó, nèt buiten het dorp, op dit mooie plekje te kunnen wonen! We zijn met 19 personen vanmiddag en voor ons allemaal is een plaatsje in de gezellige woonkamer. En dàn gaat Ytsje voorlezen/ vertellen uit eigen werk. Een prachtig verhaal over Nepal. Hoewel Ytsje ooit in Nepal is geweest, zijn de hoofdpersonen in het verhaal gefingeerd, alsook de feiten. Maar…..het is zó boeiend geschreven, dat je denkt, dat het een waargebeurd verhaal is, waarbij je aan het eind ervan je afvraagt: hòe een en ander verder is gegaan en die vraag dus ook gesteld wordt. Héél bijzonder in al het werk van haar is naar mijn bescheiden mening, dat Ytsje de kunst verstaat om gevoelens, gedachten in een paar woorden of korte zin te omschrijven. Er wordt dan ook tijdens het schrijfproces heel wat geschrapt om tot een boeiend verhaal te komen. En dat is niet eenvoudig. Ook de gedichten van haar hand zijn prachtig. Dan is het tijd voor een korte koffiepauze. Op de vraag van Wiebe of we al weer op willen stappen, is het eensluidende antwoord: nee, we willen graag nog meer horen. En zo vertelt Ytsje over de vele dingen, die ze zoal doet. De boerenkalender met korte verhaaltjes, de Friese spreukenkalender, de toneelgroep Sult, waar ze al jaren mee werkt en vertaalwerk voor doet. Enfin, het is heel veel. Vrijwel altijd worden haar verhalen gehonoreerd met publikatie in kranten en tijdschriften.

We vinden het moeilijk om ons los te rukken, maar op een bepaald moment is tòch de tijd gekomen om afscheid te nemen nadat Wiebe haar heeft bedankt voor de prachtige middag. Onderweg praten we nog na en denken over alles wat we vanmiddag hebben gehoord. We lopen door het centrum van Koudum, langs de kerk, terug naar de auto’s, nemen afscheid van elkaar, wensen elkaar een heel mooie zomer toe en spreken de hoop uit, dat we elkaar weer gezond en wel terug zullen zien bij de eerste wandeltocht van het nieuwe seizoen in september.

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Wat hebben we een mooi wandelseizoen met jou gehad! En gistermiddag was ècht top!! Jij bedankt Wiebe!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code