9e Billie Turf Tocht Zevenhuizen 13 juni 2015.

Wel erg veel foto’s deze keer, maar ja, het was ook zó mooi en leuk!

 

 

Vlaggen van de provincies Groningen, Friesland en Drenthe.

 

 

Was het de dag ervoor nog erg warm, ook vanmorgen als ik in de auto stap, is het zelfs nog 21 graden en schijnt de zon al volop! Tòch heb ik voor de zekerheid (gezien de buienradar) maar een paraplu en poncho in m’n rugtas gestopt en zo zal later op de dag blijken, niet tevergeefs.

Eerder dan gedacht rijd ik Zevenhuizen binnen, gevolgd door de toevallig achter me rijdende Albert Gort met zoon Geert Jan. Tegelijk parkeren dus en met elkaar naar de start gelopen. Zien Liana aan komen rijden, die Desiree al vast voor de ingang van het Verenigingsgebouw heeft gedropt. Blij elkaar weer te zien. Ook binnen al veel bekenden., ondanks het feit, dat er ook een tocht in Beetsterzwaag is. Maar…deze Billie Turf Tocht is nu eenmaal een “beroemde”tocht inmiddels vanwege alles wat er rondom deze tocht wordt georganiseerd. Ik kan zó doorlopen naar de tafel van de voorinschrijvingen. Meteen aan de beurt, lekker makkelijk dus.  Wij nemen rustig de tijd voor een kopje koffie en laten de meute eerst vertrekken. We hebben per slot van rekening de hele dag de tijd!

Eerste stempel buiten in de tuin en dan op pad. Via enkele straten, waar sommige bewoners de speciale vlag van Zevenhuizen hebben uitgehangen, verlaten we het dorp en trekken de natuur in. Na een vers gemaaid pad door de weilanden komen we bij de eerste stempelpost, waar de tafel vol ligt met stempels in allerlei soorten en maten. Van een heuse postbode krijg ik een door haar geschreven kaart met aanmoedigende tekst (kan weer in m’n plakboek!). We vervolgen de tocht. Passeren een groepje wandelaars, gekleed in hetzelfde

t-shirt met de tekst: “deurlopers”. Een meisje van 11 jaar hoort bij dit groepje en loopt ook de 25 km.! Knap hoor! Het is heerlijk wandelweer. Ondanks dat het behoorlijk warm is, zorgt een fris briesje voor verkoeling. Dan naderen we het lokaal van meester Kwel. Aan de tussen bomen gespannen waslijn hangen lijsten met meerkeuzevragen. In het Gronings echter en ook de vragen zijn lastig te beantwoorden voor niet-Groningers. Wij gaan dus dat t-shirt niet winnen. Een verklede decaan houdt toezicht. Iedere wandelaar krijgt hier een flesje water, even verderop gevolgd door een “appeltje voor de dorst”. Er wordt dus goed voor ons gezorgd!

Vlak voor Siegerswoude,  inmiddels in Friesland aangeland, een mooie, grote grenspaal met een bijzondere geschiedenis zoals op een bijgaand papier te lezen staat. Het geluid van kwakende kikkers verderop in een sloot is al van verre te horen en het zijn er inderdaad behoorlijk veel. Even later worden we verrast door de nú al aanstormende “snelle Jelles” van het wandelpeloton, die de 40 km. lopen en je het gevoel geven, dat je zelf stilstaat! Altijd weer een leuk moment. Na nog een stuk weiland arriveren we bij de grote rust- en stempelpost op boerderij “Fryske Hiem”. Prima pleisterplaats. Buiten veel zitplaatsen, muziek en gezelligheid. Helaas, door de zo veel tegelijk aanlopende wandelaars, is de koffie even op. Geen nood, dan drinken we toch thee? De boerderijwinkel met een verscheidenheid aan artikelen, is helaas gesloten, dus gaan we weer verder door een prachtig natuurgebied. Ook hier worden we weer voorbij gelopen door een aantal snelle wandelaars, die w.s. niet zoals wij even een kijkje hebben genomen bij het monument van verzetstrijders. Ons groepje wordt  daar “vereeuwigd” door een medewandelaar.  Hier treffen we een opa met z’n kleindochter Naomi, 12 jaar, die vorig jaar samen met opa voor de 1ste keer de Vierdaagse van Nijmegen heeft gelopen en dit jaar weer mee gaat doen. Rond half 1 krijgt de buienradar gelijk en is het gedaan met het mooie weer. Poncho tevoorschijn halen, paraplu op, maar de stemming en de sfeer komen er niet onder te lijden. Bij Restaurant de Drie Provinciën denken we aan de soep te gaan. Niet dus. Maar één ruimte beschikbaar en het terras lokt nu ook niet. Dat betekent dus doorlopen. Blij worden we bij het zien van Albert en Jannie, die even een praatje komt maken. Na een grenscontrôlepost met heuse douaniers, mogen we zonder problemen doorlopen! Bij de volgende grote rustpost vinden we een plekje onder het afdak en genieten van heerlijke soep. De tafels en banken bieden echter een beetje een troosteloze aanblik nu het zo regent. De stempelpost ligt helemaal achteraan in de grote tuin. Albert, die al onze stempelkaarten heeft laten stempelen, troont me mee om de prachtige tuin te bekijken èn op de foto te zetten, want Albert heeft wèl z’n camera mee, maar…….. zonder batterij. Thuis blijven liggen (is mij ook al eens overkomen!!) en ja, dan is het dus over en uit met fotograferen. Jammer. De tuin is inderdaad héél erg mooi met diverse bloeiende planten. De vijver vol prachtige waterlelies. Als we onze weg weer vervolgen komen we langs de levende beelden van Ot en Sien door Theatergroep Fenix, verscholen onder een paraplu vanwege de regen. Echt jammer voor ze. Hierna weer over privéterrein door een mooie tuin, even later gevolgd door een prachtige natuurtuin. De laatste act is bij “de Bult”, waar we gewaarschuwd worden voor vreemde vogels. Prachtig zien ze eruit! En dan de laatste meters naar de finish van deze weer goed georganiseerde, prachtige wandeltocht. Veel werk is er weer verzet door de organisatie en de vele vrijwilligers, zodat wij weer een dag hebben kunnen genieten. Veel dank zijn we hen dan ook verschuldigd. Op naar volgend jaar, de 10e editie van deze bijzondere wandeltocht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code