Van Horst naar Karspel-wandeltocht op 16 november 2013

Ondanks de mist is het om half 9 al heel druk in startlokatie De Raket in Rogat. Een lange ri voor de bar om een kopje koffie te bemachtigen. En het wordt daarna nòg voller. Buiten staat een grote groep 40 km. -lopers te wachten op de route. Als ze vertrekken kun je goed zien hòe groot vandaag deze groep is! Wij mogen om 9.15 uur vertrekken en ook de groep 25 km.-lopers is groot. Het is een mooi gezicht, die lange sliert lopers in de nevel. Al snel komen we in De Wijk, passeren een kunstwerk waar ik de betekenis niet van kan ontdekken en gaan dan de natuur in. De kleuren zijn nog steeds prachtig en de nevel zorgt voor een mysterieuze sfeer. We lopen meest over zand- en graspaden. Af en toe behoorlijk modderig, zoals dat bij een echte FLAL-tocht hoort. Ook een portie gymnastiek is onderdeel van de tocht. Er zijn de nodige “opstapjes”over schrikkeldraad, die behoorlijk glibberig zijn

geworden door de vele modderschoenen. Maar er zijn altijd galante ridders in de buurt, die even een helpende hand reiken. We passeren een kroeg, Het Vergulde Ros, maar die is nog dicht en ook niet een officieel rustpunt. Dus doorlopen, door klaphekjes, over overstapjes, tussen de rivier de Reest en een weiland door naar IJhorst, waar na zo’n 7 km. de eerste rust is in café-restaurant ‘t Vosje. Ook hier druk, druk en vol. Tòch even een een kop koffie gedronken met bekenden en weer verder. Komen op een pleintje met een kerk, waar vlakbij de kerk, en dat zie je vrijwel nooit, hoog op een paal een ooievaarsnest te zien is. In een tuin een prachtige, grote, witte hond, die heel aaibaar blijkt te zijn. De route gaat verder het Reestdal in, langs een oude begraafplaats en dan het bos in. Op een bepaald moment wordt het pad een soort van beek en moeten we een omtrekkende beweging maken. Even later lopen we langs twee wel heel bijzondere varkens qua kleur en tekening. Nooit eerder gezien.

 

Ook worden we onderweg door middel van rood/witte linten aan de bomen attent gemaakt op de ook hier al verschenen eikenprocessierups! Na een Chinees restaurant, waar eventueel gerust kan worden, gaan we richting Koekange en passeren de Ossesluis. Hier loopt het Groningse Jacobspad, wat met een groot bord staat aangegeven. Doet je altijd weer wat als je de schelp, het symbool van de Camino naar Santiago de Compostela, ziet.
Dan, zo staat op de routebeschrijving te lezen, volgt het zware werk. Nou, dat viel best wel mee. Wèl heel goed uitkijken op het smalle schouwpad langs het water, want voor je het weet glijd je uit en lig je in de drek. Het is trouwens een leuk gezicht om elkaar aan weerskanten van het water tegen te komen. Na dit “zware”stuk nog wat gras-en schelpenpaden, de spoorlijn Meppel-Hoogeveen oversteken en we zien de statige oprijlaan van landgoed “Welgelegen” waar weer een rust is. Rust op een landgoed, dàt is mooi denk je dan. Maar….. op strobalen in een bijbehorende manege. Prima verzorging, heerlijke soep in supergrote kommen!! Uitgerust weer verder voor de laatste 5 km. Laatste stukje langs kanaal met prachtige spiegelingen in het water. Bij de sluis van Rogat treffen we Ton en Desiree en met elkaar lopen we naar de finish, waar het weer een gezellige drukte is. Nog even met de hele groep nakaarten en dan weer op huis aan. Een prachtige route, prima loopweer en een groot aantal deelnemers. Dank aan alle vrijwilligers, die ervoor gezorgd
hebben, dat wij weer zo’n mooie wandeldag hebben gehad!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code